Voedselpakket – Living Transformation

Verlof, fondswerving en wijkcentrum perikelen

april 3, 2026 Dorothee Peres

“Mama, als we naar Nederland gaan moeten we dan in het vliegtuig slapen?” “Mama, gaan we dan ook sneeuw zien in Nederland?” “Mama, hoe lang moeten we nog wachten totdat we naar Nederland gaan?” Ruth is in haar hoofdje de laatste weken al druk bezig met onze verlofreis naar Nederland. Want, ja… WE KOMEN! We hebben in de afgelopen maanden van verschillende kanten een aantal hele gulle giften mogen ontvangen voor onze reis en zodoende hebben we de vliegtickets inmiddels al kunnen kopen! We zijn zo dankbaar en heel blij dat we dit jaar weer eens een paar weken in Nederland zullen kunnen zijn. We hopen voor 4 weken te komen, van eind juni tot eind juli (precies de periode van de winter schoolvakantie hier in Brazilië). Uiteraard hopen we velen van jullie dan te zien en ook staan we open voor uitnodigingen om wat meer te komen vertellen over ons werk en leven hier in Brazilië. Tijdens een dienst, bijbelstudiegroep of jongerenkring, of gewoon lekker thuis op de bank. Mocht je het leuk vinden, neem dan gerust contact met ons op, dan zetten we het op de agenda (whatsapp (55)1199737-2208 of email: dot_wop@hotmail.com).

Wijkcentrum De Zaaier

De afgelopen maanden zijn omgevlogen en er is weer een hoop gebeurd binnen het wijkcentrum. Zo zijn we als stafteam heel druk geweest met een aantal speciale activiteiten en uitjes voor de verschillende leeftijdsgroepen kids binnen het project. Dat betekende dat we niet alleen doordeweeks aan het werk waren, maar ook menige zaterdag nog op stap waren met een groep kids. Lekker druk dus! Zo hebben we met de jongste groep kids (5-8 jarigen) een uitje kunnen doen naar de dierentuin hier in de stad. Iets wat voor Nederlandse kinderen misschien al niet meer zo bijzonder is, maar voor de meeste van deze kids was het de allereerste keer dat ze wilde dieren in het echt, van dichtbij zagen. Ze waren razend enthousiast en renden de hele dag kris kras de dierentuin door om maar niks te missen van al het leuks dat er te bezien viel. Ik was samen met Ruth ook mee en we hebben echt genoten van een leuke dag samen.

Logeerpartij in het wijkcentrum

Voor de groep kids in de leeftijd van 9-11 jaar wilden we dit jaar iets anders doen dan een kamp. We besloten om de groep op te splitsen in jongens en meisjes en voor elke groep een logeerpartij te organiseren hier in het wijkcentrum zelf. Een speciaal weekend vol leuke activiteiten en ook een specifiek thema om vanuit Bijbels perspectief samen over na te denken. Met de meiden hebben we het gehad over identiteitsvorming, eigenwaarde en zelfbeeld. Ze zitten echt op een leeftijd waarin ze op zoek zijn naar bevestiging en vaak ontbreekt er in hun leven een stabiele, positieve vaderfiguur die dan zo belangrijk is voor de vorming van een jong meisje. We mochten met ze doorpraten over hoe God ze ziet, hoe waardevol ze zijn en hoe ze hun identiteit en zelfbeeld op een positieve manier kunnen ontwikkelen. Dit ging uiteraard gepaard met een complete beauty sessie, grappige spelletjes en worship rondom de vuurkorf in de avonduurtjes.

Het groepje jongens van 9-11 is tijdens hun logeerweekend erop uit geweest met de twee “ooms” (Robert & Chris) die grote 4X4 terreinwagens hebben en daarmee regelmatig op pad gaan door de rimboe buiten de grote stad. Dit keer mochten de jongens mee en dat was natuurlijk een geweldig avontuur voor ze! Ze maakten er een mooie dag van compleet met geimproviseerde barbecue en water spelletjes in een meertje dat ze onderweg tegenkwamen. Wat is het waardevol om op deze toch relatief simpele manier samen met de jongens avonturen te beleven en herinneringen te maken waarvan we weten dat ze die niet snel weer zullen vergeten. Juist dit soort dagjes uit kunnen zo´n positieve impact hebben op hun jonge levens! Ze worden gezien, ze worden gewaardeerd en er is iemand (in dit geval een vaderfiguur die ze thuis vaak niet hebben) die de tijd neemt om met ze op stap te gaan. Ze hebben ervan genoten!

Knutseltentoonstelling

In december, vlak voordat het wijkcentrum dicht zou gaan voor Kerst en de periode van zomervakantie, zijn we als team een zaterdag druk geweest met het organiseren van een heuze knutseltentoonstelling. Elke maandag en donderdag zijn er in het wijkcentrum knutsellessen voor de verschillende leeftijdsgroepen kids. Ik draai wekelijks de knutselles voor de 7 en 8 jarigen, één van mijn lievelingsuurtjes van de week! Elke week bedenk ik weer wat creatiefs om samen met m´n groepje kids te maken; soms gebaseerd op een kinderboek wat ik dan hardop voorlees aan het begin van de les; soms is het een dierenknutsel en kijken we een leuk filmpje op YouTube om wat meer te leren over het leven van dat dier; soms is de uitdaging om zelf iets te tekenen en andere keren kliederen we lekker met verf. Knutselen blijft een geweldige manier om te werken met kids, en ik geniet daar elke week opnieuw van! Het is een hele laagdrempelige, leuke manier om hen te bereiken, te bemoedigen, te stimuleren en invloed te hebben op hun zelfbeeld, emoties, ontwikkeling en talenten. En ik merk dat de kids er zelf ook echt plezier in hebben, want elke donderdagochtend als ik de ontbijtzaal binnenloop, komen ze al op me af met de vraag of het vandaag knutselles is en wat we dan wel gaan maken… Elke week hangen we de nieuwe knutsels aan de muur in onze ruimte en naarmate het jaar vordert verandert die ruimte in een hele creatieve, kleurrijke omgeving waar de kids (en ik ook!) van genieten. Twee jaar geleden kregen we het idee om tegen het einde van het jaar, voordat de kids alle knutsels mee naar huis nemen, een tentoonstelling te organiseren, zodat ouders, oma´s, oudere broers en zussen en andere geinteresseerden kunnen komen kijken naar de knutsels van de kids. En wat vinden ze dat leuk! Helemaal trots zijn ze als hun familie komt kijken naar wat ze gemaakt hebben! Ze laten vaak alles tot in de kleinste details zien en vertellen over wat ze allemaal beleven in het wijkcentrum. Het is een mooie kans om de onderlinge gezinsrelaties te versterken en de ouders het belang te laten zien van creativiteit en betrokkenheid bij hun kinderen.

Kerstfeest

We sloten 2025 weer traditie getrouw af met het jaarlijkse Kerstfeest van het wijkcentrum. Een middag met alle kids samen (zo´n 65!), waarop we stil hebben gestaan bij de betekenis van Kerst, samen genoten van een uitgebreide barbecue (Braziliaanser kan niet!) en terugkeken op allerlei mooie momenten die we samen beleefden dit afgelopen jaar. We eindigden de middag met het uitdelen van de speciale Kerst voedselpakketten voor alle gezinnen en het overhandigen van de Kerstcadeaus. Elk jaar organiseren we een grote sponsoractie waarbij elk kind gesponsord wordt door een gezin (uit verschillende kerken en gemeentes) en een mooi pakket krijgt met kleding, schoenen en iets van speelgoed. Je kunt je hun blijdschap vast wel indenken!

Fondswerving & Gods voorzienigheid

In dit nieuwe jaar, staan we als team van wijkcentrum De Zaaier voor een grote uitdaging die we graag met jullie willen delen. Voor een heel aantal jaren ging het financieel best goed met het wijkcentrum. We hadden voldoende vaste sponsors om het werk goed draaiende te kunnen houden en ook voor de jaarlijkse kampen, uitjes en de nodige onderhoudsklussen waren er voldoende giften. Maar sinds vorig jaar zijn een aantal van onze vaste sponsors weggevallen en zodoende draaien we nu maandelijks met onze cijfers dik in het rood. Als team weten we dat de financiële ondersteuning van een project als dit vaak door fases gaat en niet altijd even stabiel is. Er zijn periodes van overvloed en periodes van schaarste, en we leren temidden van dit alles om afhankelijk te zijn van de Heer en erop te vertrouwen dat Hij alles in Zijn hand heeft en zal zorgen voor datgene wat er nodig is. Tegelijkertijd is fondswerving natuurlijk een belangrijk deel van het runnen van een project als het wijkcentrum en die verantwoordelijkheid komt uiteindelijk ook op onze schouders terecht. Maar we kunnen niet fulltime met de kids werken, het wijkcentrum runnen en tegelijkertijd tijd en energie investeren in fondswerving. Vooral voor diegenen van ons die vanuit het buitenland komen, betekent effectief fondswerven vaak dat we op verlof gaan en de tijd in ons thuisland deels hiervoor gebruiken. Zodoende hebben we als team besloten dat het tijd is voor gezamelijke actie op het gebied van fondswerving, iets dat we nog nooit eerder op deze schaal hebben hoeven doen. De planning is dat we dit jaar de maanden juni en juli zullen gebruiken voor verlofreizen en fondswerving, en dat het programma binnen het wijkcentrum tijdelijk op een laag pitje zal komen te staan. Robert en Silvana, de leiders van het project, zullen naar Schotland reizen voor verlof. Chris en Ashley, een Amerikaans stel, gaan voor ruim 2 maanden naar Amerika, en wij zelf reizen dus ook naar Nederland voor een maandje. De paar Braziliaanse werkers die achterblijven, zullen proberen een aangepast programma te draaien voor de kids, zodat we het project niet echt helemaal hoeven te sluiten tijdens deze twee maanden. We hopen en bidden dat deze gezamelijke actie zal leiden tot nieuwe contacten, sponsors en vernieuwde betrokkenheid bij het wijkcentrum, zodat het werk door kan gaan. Mocht je dit lezen en zelf het verlangen hebben om het wijkcentrum te ondersteunen, dan kun je jouw gift overmaken naar rekening: NL35 INGB 0007 8692 91 t.n.v. St. Lok. v Chr. Bijeenk. WDHU, Bilthoven o.v.v. “Wijkcentrum De Zaaier” (Belasting aftrekbaar).

Teamfoto´s (Ik was die dag helaas ziek, dus ze hebben mij er alleen op één van de foto´s bij gephotoshopt :0)

Tienerkamp

Vanwege deze aangepaste planning voor juni en juli, hebben we dit jaar besloten het tienerkamp al wat eerder te doen, namelijk eind deze maand. We hebben een hele hechte, mooie groep tieners die goed op weg zijn en waar we heel graag in willen blijven investeren, en het jaarlijkse kamp is altijd een hoogtepunt en een bijzondere kans om intensief te investeren in hun levens en samen dieper te gaan met God. Dus zijn we samen aan de slag gegaan met het plannen van de inhoud van dit kamp, een Bijbels thema, dagelijkse overdenkingen, sport en spel activiteiten enzovoort. Ondertussen keken we op de bankrekening en daar stond bijna niks op. Hoe gaan we dit betalen? Je kunt hier nerveus en ongerust van worden, of je kunt zeggen: wat een mooie kans om God aan het werk te zien! Gisterochtend tijdens de wekelijkse teamvergadering zei Robert: “Jongens, misschien moeten we het kamp maar cancellen, want het is al over 3 weken en we hebben nog steeds geen cent binnen…”. Iedereen zat elkaar enigzins verslagen aan te kijken, maar vervolgens werd er besloten om te bidden, te vertrouwen en het in Gods hand te leggen. Vilma, de sociaal werkster, grapte nog dat ze geloof had dat Robert nog diezelfde dag haar kantoor binnen zou komen lopen met goed nieuws. En ja hoor, na het middageten kreeg Robert een berichtje van onze Duitse medewerkster (die niet bij de vergadering was, maar ziek thuis zat) met de mededeling dat er een grote gift vanuit Duitsland aankwam specifiek bedoeld voor het tienerkamp: bijna de helft van het geld dat we nodig hebben! Vervolgens, later die middag, nam een vriend van Robert vanuit de USA contact op met de vraag wat er nog nodig was voor het kamp: hij gaat samen met nog een paar vrienden zorgen voor de rest van het benodigde bedrag! Geweldig toch! Iedereen loopt vandaag met een glimlach op z´n gezicht door het wijkcentrum: God aan het werk zien is zo mooi! En dat ervaar je des te duidelijker wanneer de schaarse periodes aanbreken en we aan onze eigen grenzen komen en de antwoorden niet meer hebben. Dan laat God zich zien als een liefdevolle Vader die zorgt en voorziet. We zien uit naar wat Hij gaat doen tijdens kamp!

Caio´s werk binnen en buiten de gemeente

Terwijl ik druk betrokken ben bij alle activiteiten rondom het wijkcentrum, is Caio druk met zijn verschillende taken en verantwoordelijkheden. Een paar maanden geleden was het tijd voor het opnieuw kiezen van oudsten en diakenen binnen onze gemeente en Caio´s naam werd door meerdere mensen aangedragen als potentieel oudste. Na dit zorgvuldig overwogen te hebben, heeft hij zich kandidaat gesteld en hij is uiteindelijk gekozen als één van 5 oudsten. Deze nieuwe rol brengt uiteraard weer nieuwe taken en verantwoordelijkheden met zich mee, het is een mooie uitdaging, en ook een stukje erkenning wat betreft zijn talenten en roeping binnen Gods koninkrijk. Ondertussen gaan zijn taken qua bijbels onderwijs voor kinderen en volwassenen binnen de gemeente ook door. Momenteel zitten we als volwassenen middenin een serie wekelijkse bijbelstudies over het onderwerp “zonde” en het lesmateriaal voor kinderen betreft een panorama van de hele bijbel, opgedeeld in een hele serie bijbellessen, die hij stukje bij beetje aan het schrijven en vormgeven is. In het afgelopen halve jaar zijn er een paar gezinnen met kinderen bijgekomen in de gemeente en dat is erg fijn! We genieten van alle contacten en vriendschappen en zijn momenteel druk met het plannen van een kamp later dit jaar voor de hele gemeente samen. Naast zijn werk binnen de gemeente, is Caio druk met het schrijven van zijn volgende twee boeken, beide in het Portugees. En ook staat er een bijbelcursus op het programma, georganiseerd door een grote, bekende gemeente hier in de stad, waar hij les mag geven over hoe de Hebreeuwse Bijbel (Oude Testament) ontstaan en vormgegeven is door de tijd heen.

Bedankt voor jullie betrokkenheid, gebed en ondersteuning voor ons en wijkcentrum De Zaaier in de afgelopen maanden! We zien ernaar uit jullie te ontmoeten in juli.

We wensen jullie betekenisvolle Paasdagen!

Lieve groetjes & veel zegen vanuit São Paulo,

Caio, Dorothee, Mikael en Ruth

Oma was afgelopen maand weer voor een paar weekjes in Brazilië en daar hebben we samen uiteraard van genoten!

Zegeningen temidden van een turbulent jaar

december 22, 2020april 26, 2021 Dorothee Peres

Er zijn alweer een paar maanden voorbij gegaan sinds onze laatste nieuwsupdate! Wat hebben we een vreemd jaar achter de rug. Vanwege de hele Corona-crisis en quarantaine liep alles zo totaal anders dan we van te voren gedacht hadden. Het is een pittig jaar geweest voor ons en we snakken naar de terugkeer van het normale leven, iets wat hier nog steeds niet echt mogelijk is helaas. De scholen zijn dit schooljaar niet meer open geweest, Mikael mocht sinds begin november wel twee korte middagjes op zijn school sporten en spelen, maar de echte lessen hebben we het hele afgelopen jaar thuis en online moeten doen samen met hem. Afgelopen week is de zomervakantie hier begonnen en iedereen wacht vol spanning af of de scholen straks in februari wel weer open mogen voor het nieuwe schooljaar, of dat het nog weer langer uitgesteld gaat worden. De kinderen zijn hier afgelopen schooljaar dus maar 1 maand naar school geweest en de rest van het jaar was voor hen gekenmerkt door isolatie, online lessen (voor degenen die particulier onderwijs volgen, want de gratis overheidsscholen waar miljoenen kinderen opzitten zijn gewoon 8 maanden dicht geweest, dus deze kinderen hebben helemaal geen les gehad dit schooljaar), weinig tot geen vriendjes om mee te spelen en weinig avontuur en uitdaging in hun dagelijkse leven. Ook zijn de meeste kerken en gemeentes nog steeds gesloten, de onze ook, wat inhoudt dat we nu al ruim 8 maanden geen normale zondagse dienst meer hebben bijgewoond, een heel vreemd gevoel! Iedereen hoopt dat 2021 anders zal zijn en alles weer normaal open zal mogen, maar ook hier zitten we momenteel in een tweede golf aan besmettingen en het dagelijkse aantal doden stijgt weer schrikwekkend hard de laatste paar weken. Al met al blijft het een heel onzeker scenario en we hebben het gevoel dat het echt nog niet voorbij is voorlopig.

Ondertussen proberen we ons te richten op de dingen die wel kunnen en mogen en te genieten van de kleine en grote zegeningen die er zeker ook zijn. Zo was het wel erg leuk om het afgelopen schooljaar Mikael zelf van dichtbij te kunnen begeleiden in zijn leerproces en zijn vooruitgang te zien. Voor mij zelf was het een jaar van intens gericht zijn op moederschap, huishouden, home schooling en opvoeding en het vormen van een gezond, leerzaam en haalbaar dagelijks ritme als gezin en voor de kinderen. Wat dat betreft is het een leerzaam jaar geweest waarin ik nieuwe aspecten van gezin-zijn en opvoeding ontdekt en vormgegeven heb. Als we zo gedwongen worden uit onze comfort zone te stappen, kunnen we twee dingen doen: klagen & het opgeven, de kantjes eraf lopen, of we kunnen het zien als een uitdaging om te groeien en sterker te worden. Wij hebben ons best gedaan (en nog steeds) om het positieve te blijven zien en te focussen op de dingen die ons uitdaagden tot groei en nieuwe ontwikkeling. En dan zijn er, nu terugkijkend op een toch heftig jaar, echt wel een paar mooie resultaten waar we God dankbaar voor zijn.

Om nog een paar grote zegeningen te noemen: we ontvingen het gave nieuws dat we binnenkort oom en tante worden en de kids een neefje krijgen! Mijn zus die ook hier in São Paulo woont is zwanger van haar eerste kindje en we zien met z´n allen enorm uit naar zijn komst! Mikael is helemaal in de wolken dat hij nu eeeiiindelijk (zoals hij zegt haha) een neefje krijgt! Dat wilde hij namelijk al een hele tijd ;0) Prompt kwam oma ons in november ook nog 3 weken lang bezoeken en toen was het natuurlijk compleet feest! We hebben heel erg genoten van onze dagen samen! Gewoon thuis, in de normale routine, maar zo bijzonder om oma ineens dichtbij te hebben en te genieten van het spelen met de kids, de vele lange gesprekken en het gewoon weer even samen zijn. Mikael bood heel lief aan dat oma wel in zijn bed mocht slapen en Ruth, die best verlegen is, zat binnen de kortste keren naast oma op de bank!

Caio heeft in dit afgelopen jaar in een redelijk normaal ritme kunnen doorwerken aan de communicatie taken binnen ABBA, het voorbereiden van theologisch lesmateriaal en ook heeft hij meerdere malen kunnen spreken en bijbelstudies kunnen geven binnen verschillende gemeentes en jeugdgroepen, allemaal gewoon vanuit zijn kantoor via Zoom (dat is dan weer een voordeel van zo´n quarantaine). Daarnaast is hij druk geweest met het schrijven en vormgeven van meerdere academische artikelen en onderzoeken op het gebied van theologie en oud testament. Hij werd afgelopen jaar uitgenodigd om een bijdrage te leveren aan een interessant initiatief: the Center for Hebraic Thought. Een platform opgezet vanuit The King´s College in New York met als doel het stimuleren en verspreiden van academisch onderzoek, resources en discussie op het gebied van de Hebreeuwse bijbel, oftewel het oude testament. Hij mocht drie theologische artikelen schrijven en publiceren op dit platform, in zowel Portugees als Engels, en werd geinterviewd voor de periodieke podcast van het platform (link). Het was een hele gave ervaring! Voor wie het leuk vindt om zich wat te verdiepen in Caio´s overdenkingen, hier is de link naar zijn gepubliceerde artikelen: Caio Peres – The Center for Hebraic Thought

Wijkcentrum De Zaaier is helaas dit afgelopen jaar niet meer open geweest. We hebben vele gezinnen meerdere malen kunnen ondersteunen door middel van voedselpakketten en het team is een tijd lang druk geweest met het opknappen van verschillende ruimtes van het wijkcentrum zelf. Maar het programma met de kinderen en tieners heeft helaas niet meer kunnen draaien dit jaar. We wachten nu af hoe de dingen de komende twee maanden (zomervakantie) gaan verlopen en dan hopen we tegen februari meer duidelijkheid te hebben over of we wel of niet onze deuren opnieuw mogen openen. We kunnen niet wachten!

Afgelopen weekend zijn we er als team van het wijkcentrum wel even samen twee dagen op uit geweest en dat was echt heerlijk! We hadden elkaar zo weinig gezien de afgelopen maanden en het was echt genieten om weer even een paar dagen samen door te brengen! We zijn naar één van de kampterreinen gereden waar we regelmatig met de kids komen en hebben er lekker twee dagen samen gerelaxed: bijkletsen, samen eten, genieten van zon & zwembad en elkaar weer even in de ogen kunnen kijken! Wat een voorrecht! We hebben enorm genoten en onze kids ook, die waren niet meer weg te slaan uit het zwembad! Wat merk je dan ineens hoe naar en moeizaam social distancing is! Laten we elkaar nooit uit het oog verliezen!

We wensen jullie fijne kerstdagen en een gezegend 2021!

Lieve groetjes vanuit São Paulo,

Caio, Dorothee, Mikael & Ruth

Ruth´s 3e verjaardag!

Corona, quarantaine & noodhulp

mei 11, 2020december 23, 2020 Dorothee Peres

Zoals je misschien al gelezen hebt in onze laatste nieuwsbrief is het Coronavirus zich inmiddels ook hier in Brazilië razendsnel aan het verspreiden en leven we momenteel in quarantaine. De situatie loopt hier een aantal weken achter op Nederland, want het virus arriveerde hier later dan bij jullie. Dat houdt in dat wij nog niet op de piek zitten, maar er dagelijks steeds meer mensen overlijden. Vandaag was het nieuwe record 730 doden in 24h, geen goed nieuws dus! De gezondheidszorg hier in Brazilië is uiteraard een stuk slechter en fragieler dan in Nederland, de maatregelen vanuit de overheid (die overigens niet altijd even duidelijk en soms regelrecht tegenstrijdig zijn) worden niet heel trouw nageleefd en vooral de armere bevolking heeft het zwaar te verduren, omdat voor velen van hen hun dagloon wegvalt en ze nu met nog meer moeite kunnen voorzien voor hun gezinnen. Kortom, een zorgwekkend scenario met veel nood!

De inzamelingsactie van ABBA voor noodhulp aan de arme bevolking, waarover we jullie meer vertelden in onze nieuwsbrief, heeft al mooie resultaten opgeleverd. Bedankt voor alle bijdragen ook vanuit Nederland! We hopen dat meer mensen zullen blijven geven, zodat we in de komende maanden nog veel meer voedselpakketten en warme maaltijden kunnen uitdelen. Het is heel hard nodig!

Afgelopen week waren we als gezinnetje een dagje in wijkcentrum De Zaaier om mee te helpen met het uitdelen van voedselpakketten en de situatie die we daar aantroffen maakte diepe indruk op ons! Robert, de leider van het wijkcentrum, en enkele anderen van ons team, hadden een week eerder al 60 voedselpakketten uitgedeeld aan de gezinnen die direct betrokken zijn bij het kinderprogramma van het wijkcentrum. Dus afgelopen week waren de voedselpakketten ook voor gezinnen die niet persé bekend zijn bij ons project. Robert had zo´n 14 families een berichtje gestuurd via Whatsapp dat we om 15.00 uur pakketten zouden gaan uitdelen en rond 13.30 uur stonden er al tientallen mensen te wachten bij de deur! We hadden zo´n 230 voedselpakketten om weg te kunnen geven en die waren binnen twee uur allemaal uitgedeeld en toen stond er nog een rij mensen voor de deur tot aan het einde van de straat! Die hebben we helaas moeten vertellen dat de voorraad nu op was, maar dat we volgende week meer voedselpakketten hopen te kunnen uitdelen. Elk gezin dat een pakket kreeg, werd door ons team geregistreerd op een lijst en één van de vragen was wie/of er iemand werk (en dus inkomen) had binnen dat gezin. Caio vertelde me dat van de ongeveer 50 mensen die hij te woord heeft gestaan, zeker 80% vertelde momenteel helemaal geen inkomen te hebben! Schrijnend om te zien! We werken in deze actie samen met een bedrijf dat voedselpakketten levert en via hen krijgen we nu nog meer donaties binnen en ook leverden ze een heel aantal pakketten gratis extra af! Echt een zegen!

Naast voedselpakketten hebben we ook al een heel aantal hygiëne kits kunnen uitdelen, mondkapjes (die hier door iedereen massaal gebruikt worden) die een aantal vrijwilligers voor ons naait en rond Pasen lukte het ook nog om de kinderen een donatie chocolade haasjes mee te geven naar huis. Op deze manier proberen we met man en macht al het mogelijke te doen om deze mensen tot zegen te zijn in deze moeilijke tijd.

Er is vooralsnog geen uitzicht op versoepeling van maatregelen of terugkeer naar de normale gang van zaken. Dat betekent dat het programma van het wijkcentrum nog steeds gesloten is en het team maakt van de tijd gebruik om het huis wat op te knappen. Een paar veelgebruikte ruimtes konden hard een nieuwe verflaag gebruiken en zien er nu weer fris en schoon uit.

De scholen zijn ook nog steeds dicht en zullen dat nog wel een aantal weken blijven. Mijn dagen met de twee kids thuis zijn flink druk! Mikael krijgt heel wat oefeningen en opdrachten vanuit school om thuis te doen en hij heeft zo´n drie keer in de week les via Google Classroom. Hij doet het aardig goed, maar we merken dat hoe langer deze situatie duurt, hoe moeilijker het voor hem is om de motivatie erin te houden. “Moet ik nou weer huiswerk maken?” Het voelt voor hem toch meer als vakantie soms, dus ik probeer er een gezonde balans in te houden, zodat het nog wel een beetje leuk blijft en we ook genoeg andere leuke dingen doen.

Ik vind het zelf wel heel leuk dat ik nu meer een idee krijg van wat en hoe zijn school onderwijst. Hier in Brazilië heb je als ouder maar heel beperkt toegang tot en contact met school en de leerkrachten, maar nu vanwege alle video-lessen en de opdrachten die ik met hem moet doen, zie ik ineens veel beter hoe het eraan toegaat, wat hij precies allemaal leert en hoe hij het doet. Erg leuk! Daar kan ik ook wel weer van genieten, tenslotte schuilt er ergens in mij wel een juf haha! En zo proberen we temidden van alle uitdagingen de positieve dingen te zien.

Iets anders positiefs is onze woonwijk: we hebben heel wat vrienden die in (kleine) appartementen wonen met kleine kinderen middenin de stad en nu eigenlijk geen kant op kunnen en echt bijna alleen maar binnen zitten. Wat een uitdaging! Wij wonen meer in een buitenwijk van de stad, een hele groene, ruim opgezette wijk met rustige straten waar je goed kunt wandelen en fietsen. Zodoende kunnen wij wel elke dag met de kinderen naar buiten om even een blokje om te doen, een potje te voetballen of te skaten. Wat een zegen is dat in deze periode!