Weer aan de slag!

Het voelt alsof we al maandenlang terug zijn hier in Brazilië, terwijl het echt nog maar 7 weken geleden is dat ons vliegtuig hier landde! Wat kan er veel gebeuren en veranderen in twee maanden tijd! We voelen ons inmiddels al veel beter thuis en op onze plek hier in São Paulo. Ons huis voelt weer als thuis en langzaam maar zeker vindt alles weer een vast plekje.

Sinds begin augustus hebben we ons werk binnen wijkcentrum De Zaaier weer opgepakt en is Mikael begonnen aan groep 1 op een Braziliaanse basisschool hier vlakbij huis. We zijn inmiddels dus weer volop aan de slag! Het is een druk dagelijks ritme en dus best even wennen, met name voor Mikael. Maar het bevalt ons goed en het voelt erg goed om ons leven hier weer op te pakken!

We zijn blij met de school die we voor Mikael hebben gevonden! Het schoolsysteem werkt hier in Brazilië totaal anders dan in Nederland. Goed onderwijs is moeilijk te vinden en is vaak erg duur. Het gratis onderwijs op openbare overheidsscholen is van erg slechte kwaliteit, dus als het even mogelijk is probeer je je kind op een particuliere school in te schrijven, waarvan de prijzen en kwaliteit ook weer enorm uiteenlopen. De meeste scholen hier in de stad zijn grote grijze, betonnen gebouwen met overal tralies voor de ramen, niet erg kindvriendelijk dus! Gelukkig hebben we voor Mikael een particuliere school kunnen vinden op loopafstand van ons huis, die niet te duur is en een redelijke kwaliteit onderwijs aanbiedt. Het is een kleinere, montessori school aan de rand van het meer met veel groen en open ruimte eromheen. Erg fijn dus! Het was best even een grote stap voor Mikael om hier te beginnen in groep 1, maar hij vindt het erg leuk, heeft al vriendjes gemaakt en zijn Portugees gaat hard vooruit! We zijn trots op hem!

17
Mikael’s eerste schooldag in Brazilië!

Wat is het fijn om weer van dichtbij betrokken te zijn bij wijkcentrum De Zaaier! Caio werkt er momenteel fulltime en ikzelf parttime. Tot het einde van het jaar willen we dit ritme zowiezo op deze manier volhouden, omdat de leiders van het wijkcentrum 6 maanden op verlof zijn naar Schotland en het team alle hulp die het kan krijgen hard nodig heeft. Ik heb mijn werk met de tienermeiden weer opgepakt en ook Caio vindt langzaam aan zijn plekje en taak weer binnen het team. Het is leuk om met een voor mij nieuwe groep meisjes aan de slag te mogen gaan, een hele uitdaging! Verschillende van de meisjes draaien al mee in het programma van het wijkcentrum sinds ze een jaar of 6 waren, en nu ineens zijn ze alweer 12-13 jaar! Wat vliegt de tijd! Ik kijk uit naar alle mooie dingen die we samen mogen gaan beleven en hoop dat we met elkaar goede, hechte vriendschappen kunnen opbouwen! De grote uitdaging is altijd weer het creëren van een fijne, vertrouwde sfeer waarin de meiden zich veilig voelen om dingen uit hun leven met elkaar te delen en we samen God kunnen zoeken en beter leren kennen. Bidden jullie mee voor al deze waardevolle meisjes?

De afgelopen dagen zijn we extra druk omdat er een groep jongeren uit Canada hier op zendingsreis is. Ze verblijven 10 dagen in wijkcentrum De Zaaier en dragen op hun eigen manier hun steentje bij. Voor de meesten van hen is dit hun eerste zendingsreis en eerste contact met armoede, zending en de Braziliaanse cultuur. We krijgen regelmatig zulke groepen te logeren binnen ABBA en het is altijd weer gaaf om nieuwe mensen te leren kennen, een stukje van ons leven & werk met hen te delen, hen te zien helpen & groeien en de impact te zien die hun aanwezigheid heeft op de kinderen & tieners van het wijkcentrum. Lijkt het je leuk om ook eens een kijkje te komen nemen, wees welkom & neem gerust contact met ons op!

Knutselactiviteit met de groep uit Canada!

Een gezellige middag barbecuen met het team!

 

Gods zegen & een warme groet vanuit São Paulo!

 

Goed aangekomen, maar nog niet echt geland…

Het is hoog tijd voor een update van ons! De afgelopen maand is ontzettend druk en hectisch geweest en ik kom er nu pas aan toe om even te zitten en een nieuwe blog post te schrijven! We zijn inmiddels alweer twee weken terug in São Paulo. Heel recent eigenlijk, maar ergens voelt het alsof we al een hele tijd weg zijn uit Nederland. Het is hier zo’n andere wereld dat Nederland heel snel naar de achtergrond verdwijnt. Tegelijkertijd zitten we nog volop in het proces van emotioneel afstand doen van ons leven in Nederland, familie en vrienden daar en ons weer aanpassen aan de nieuwe uitdagingen die hier op ons wachten! Het is een hoop dat je zo ineens voorgeschoteld krijgt.

WFTG9267[1]

We hebben goede laatste weken gehad in Nederland waarin we hebben genoten van het lekkere weer, fietstochtjes door het platteland rondom Barneveld, tijd met familie en Mikael’s 4de verjaardag.

QLKM3938[1]
Hoera! Mikael is 4 jaar!

ITWH2699[1]

Het was uiteraard ook een hele drukke tijd waarin we ons huis leeg moesten halen, koffers moesten inpakken en op de valreep nog even een weekje mochten inwonen bij mijn ouders in Houten. Op vrijdag 29 juni heel vroeg in de ochtend was het dan eindelijk zover: met twee auto’s volgeladen met koffers reden we richting Schiphol. Het afscheid viel niet mee! Het is altijd weer heftig om met name ouders, broer & schoonzusje weer achter te laten en te weten dat je zoveel van elkaars leven gaat missen als je eenmaal weer ver weg zit. Nu Mikael er is, wordt dit gemis nog een stukje groter.

HBXU8114[1]

Na een goede, maar vermoeiende reis, kwamen we vrijdagavond aan in São Paulo waar onze familie hier ons al blij opwachtte. Wat was het fijn om weer herenigd te zijn met dit deel van onze familie! Dat maakt het altijd zo dubbel: waar we ook zijn, we krijgen er altijd iets moois, maar we geven er ook altijd iets moois voor op! Het plaatje is nooit helemaal compleet. Gelukkig mogen we de hoop koesteren dat dit eens in de toekomst anders zal zijn, dat het plaatje dan compleet zal zijn en we een eeuwigheid zullen hebben om ervan te genieten! Geweldig vooruitzicht!

AJKQ1322[1]

Al gelijk na onze aankomst, zijn we druk aan de slag gegaan met het schoonmaken van ons huis, uitpakken van tientallen dozen plus 12 koffers (!) en het opnieuw creëren van onze thuisbasis hier in São Paulo. Wat zijn we druk geweest!! Het waren hele hectische, vermoeiende dagen. Ons huis, dat we onderverhuurd hadden in de afgelopen twee jaar, was flink uitgewoond en vies. Het heeft ons heel veel werk en frustratie gekost, maar gelukkig zijn we nu zover dat we er weer in kunnen wonen en het langzaam beginnen te herkennen als ons thuis. Vreemd gevoel is dat trouwens, aan de ene kant voelt alles heel vertrouwd, maar tegelijkertijd loop ik al dagen met een heel ontheemd gevoel rond; alsof dit toch (nog) niet helemaal thuis is. We zijn blij dat we weer in ons huisje terug zijn, maar het zal ons wel even wat tijd kosten om ons hier ook weer echt helemaal op onze plek te gaan voelen. En dat is ook niet erg denk ik, het is een grote overgang en dat heeft gewoon zijn tijd nodig…

BAZR7776[1]
Verhuizen! Mikael helpt ook hard mee!
IMG_0628[1]
Ons vertrouwde en toch nieuwe thuis!

 

Veel liefs van ons uit São Paulo!