Tag: Boeken

Verbouwen, een nieuw boek & onze kids

Dorothee Peres

Het was kwart voor tien in de ochtend en we hadden net het ontbijtmoment afgerond met de kinderen en tieners in wijkcentrum De Zaaier. Iedereen had zijn broodje boter en beker koffie met melk achter de kiezen (in Brazilië drinken veel kinderen al jong koffie bij het ontbijt) en mijn groepje 7-8 jarigen liep opgetogen en luidruchtig de trap af naar onze ruimte beneden. “Tante, zitten we vandaag weer in de achtertuin of is de verbouwing nu klaar en kunnen we weer in onze ruimte?” Ik vertelde ze dat we het nog even moesten uitzingen in de achtertuin, maar dat de bouwmannen al bezig waren met het leggen van onze nieuwe vloer. Gelukkig was het zonnig, warm weer en regende het al weken niet, dus we konden gewoon onze stoeltjes en tafels in de achtertuin neerzetten en daar onze bijbel- en knutsellessen doen.

Les in de achtertuin

Het heeft even geduurd, maar begin dit jaar is eindelijk de verbouwing van wijkcentrum De Zaaier van start gegaan! Er is een hele waslijst aan dingen die opgeknapt moeten worden en alhoewel de kosten nog niet 100% gedekt zijn, zijn we begonnen met een eerste aantal klussen aan te pakken. In Januari (hier zomervakantie en dus was het wijkcentrum dicht) is de electriciteits bedrading van heel het wijkcentrum vervangen en zijn een heel aantal problemen op dit gebied opgelost. Nu werkt alles weer helemaal zoals het hoort; inclusief de grote muurventilators, iets waar we erg dankbaar voor zijn, want de afgelopen twee maanden waren flink heet (35-40C)!

In februari zijn we begonnen met het verbouwen van de onderverdieping waar ik altijd zit met mijn groep 7-8 jarigen. Dit deel van de verbouwing is vorige week eindelijk afgerond en we zijn enorm blij met de totaal vernieuwde badkamer en de nieuwe (en vooral vlakke) vloer in onze lesruimte! Nu kan ik aan de slag met het verven van de muren in deze ruimte, iets wat ik erg leuk vind om te doen.

Begin van de verbouwing…

Tijdens…

Resultaat!

In een eerder bericht vertelde ik jullie al eens dat ik begonnen was met het opknappen en verven van de aanliggende ruimte, een grote speelruimte, voor de 5-8 jarigen. Deze ruimtes grenzen aan elkaar en vormen samen de onderverdieping van wijkcentrum De Zaaier. De speelruimte is inmiddels al grotendeels af en is erg mooi geworden! Ik heb al heel wat leuk (en deels nieuw) speelgoed kunnen verzamelen en de kids genieten er enorm van. Het is leuk om te zien hoe enthousiast ze zijn over hun nieuwe, kleurrijke speelruimte, hoe ze samen spelen met de houten trein, de Duplo en de keukentjes. En als het tijd is om de boel op te ruimen, zien we ze hun best doen om mee te helpen en de ruimte weer geordend achter te laten. Dat is een van de lessen die ik ze stukje bij beetje probeer te leren: goed zorgen voor je spullen en opruimen wat je gebruikt hebt. Er zijn nog veel meer dingen die ik ze hoop mee te geven met deze mooie, nieuwe ruimtes: waarde hechten aan orde, reinheid en gezelligheid. Dingen die ze thuis vaak helemaal niet zien of leren. Goede manieren, goede hygiëne en naar elkaar omzien… en zo zijn er nog veel meer kleine en grote leerpuntjes. Ik merk duidelijk dat een mooie, schone, geordende omgeving een positieve invloed heeft op de kids. Iets wat zo banaal lijkt misschien, maar in hun jonge leventjes is dit bijzonder en heeft het echt impact. Nog een hele praktische manier dus, waarop we tot zegen kunnen zijn.

De vernieuwde speelruimte

Spelen met het nieuwe speelgoed!

Onze grote dank voor alle giften die we mochten ontvangen specifiek voor de verbouwing van het wijkcentrum! Alhoewel het nog lang niet allemaal af is, zijn we een goed eind op weg en daar zijn we erg dankbaar voor. Mocht je nog graag willen bijdragen aan de verbouwing, vermeld dan even dat de gift bedoelt is voor “verbouwing wijkcentrum De Zaaier”.

De kantoorruimte is ook opgeknapt en we hebben nu een overdekt dakterras.

Nog een boek schrijven…

En terwijl ik druk ben met mijn werk binnen het wijkcentrum en alle taken thuis, is Caio ondertussen begonnen met het schrijven van een nieuw boek! Het bijbelcommentaar op Numeri dat hij samen met Peter Altman schreef, is inmiddels uitgegeven en onder andere verkrijgbaar via Amazon (weliswaar in het Engels). Voor wie het interessant vindt, volgt hier de link: https://www.amazon.com/Numbers-Introduction-Commentary-Testament-Commentaries-dp-083084290X/dp/083084290X/ref=dp_ob_title_bk

Heel bijzonder om dit grote project nu helemaal afgerond te zien en Caio´s naam op een boekkaft terug te lezen! In het afgelopen jaar hoorde ik Caio regelmatig zeggen dat hij wel meer ideeën had voor het schrijven van boeken. Niet alleen ideeën, of thema´s, maar ook al heel wat geschreven studiemateriaal over verscheidene Bijbelse onderwerpen. Materiaal dat goed om te zetten zou zijn in een boek. Na een tijd van contact leggen, overleg en een paar uitnodigingen, ligt er nu een ondertekend contract op tafel voor een boek over Genesis dat hier in Brazilië uitgegeven zal worden (dit keer schrijft hij dus in het Portugees) door een christelijke boekuitgeverij. Een mooie, nieuwe uitdaging waar hij al vol toewijding mee bezig is de laatste weken.

Bijbels lesmateriaal voor kinderen & volwassenen

Ook het werk binnen onze nieuwe gemeente, waar met name Caio taken heeft, loopt op volle toeren. Caio heeft inmiddels al twee series van zo´n 12 Bijbelse lessen geschreven en opgezet voor het kinderwerk in de gemeente. De eerste serie ging over de wonderen die Jezus deed en de tweede serie was een serie lessen over Jezus´ gezinsleven, het alledaagse leven en de politiek-economische context waarin Jezus opgroeide. Heel veel interessante historische, culturele weetjes en echt een beetje een duik in het dagelijkse leven en de kindertijd van Jezus. Wat aten ze? Hoe woonden ze? Waar speelden kinderen mee? Wat was de dagelijkse routine en taken in en rond huis? Heel interessant! Binnenkort gaat Caio beginnen aan de derde serie lessen, dit keer over de gelijkenissen die Jezus vertelde.

De zondagschool in de gemeente

Naast het werk met de kinderen, is Caio sinds een paar weken ook begonnen aan de eerste serie bijbelstudies voor volwassenen. Het doel is om met regelmaat een serie van 5 of 6 bijbelstudie sessies te doen over een bepaald onderwerp. Deze bijbelstudie sessies vinden plaats op zondagochtend voordat de gewone dienst begint, op die manier kan iedereen heel makkelijk meedoen en kost het geen extra avond of middag. Qua inhoud volgen we de kinderen, de eerste serie bijbelstudies gaat namelijk ook over Jezus´ alledaagse gezinsleven, de politiek-economische context en hoe dit alles Jezus gevormd heeft en hoe het ook Zijn bediening beïnvloedde. Als volwassenen duiken we uiteraard een stukje dieper dan de kinderen dat doen en dat levert hele interessante overdenkingen op.

We voelen ons heel goed op onze plek in deze nieuwe gemeente. Ik draai mee als leiding van de jongste zondagschool groep (2-5 jarigen) en draag zo mijn steentje bij. We hebben al veel leuke contacten en beginnende vriendschappen die zich langzaam verder verdiepen. En op zondagochtend na de dienst eten we heel regelmatig samen lunch met een gevarieerde groep mensen, soms in een nabijgelegen restaurant, maar soms ook in de gemeente zelf, want er zijn een paar mensen bij die erg graag en lekker kunnen koken! Mooie gelegenheden om elkaar beter te leren kennen en ook de kids genieten hiervan en hebben al leuke vriendschappen opgebouwd binnen hun groepje 6-10 jarigen. We zijn erg dankbaar voor deze nieuwe gemeenschap waar we deel van uit mogen maken!

Mikael & Ruth

Met onze kinderen gaat het goed. Mikael zit inmiddels alweer in groep 8, voetbalt en skate nog altijd heel wat af en heeft een heel aantal leuke vriendjes in en rond school en onze wijk waar hij een groot deel van de week druk mee is. We hebben het grote voorrecht om in een rustigere, wat meer afgelegen wijk van de stad te wonen en zodoende is het hier nog mogelijk voor kinderen om op straat rond te fietsen en te spelen met vriendjes. In het overgrote deel van deze enorme miljoenenstad is dit echt geen optie! Mikael geniet van deze vrijheid en het is leuk om te zien hoe hij zo de kans krijgt wat zelfstandiger te worden en hoe dit zijn zelfvertrouwen ten goede komt.

Ruth zit nu in groep 4 en ontwikkelt zich goed in haar eigen tempo. Ze is gek op muziek, tekenen, spelen met haar keukenspulletjes (er staat regelmatig een heel restaurant in de huiskamer), dollen met haar grote broer en fietsen. Spelen met papa is ook favoriet en ondanks dat ze vaak erg verlegen lijkt, kan ze met haar vriendjes op school en in de gemeente ook helemaal los gaan. Ze is een lief, gevoelig meisje dat erg kan genieten van kleine dingen, voor het slapengaan zegt ze regelmatig tegen me: “Mama, vandaag was een mooie dag he?!”

Vorig jaar deelden we kort met jullie dat Ruth begonnen was aan een diagnostisch traject met een neuropsychologe in de hoop dat we wat meer duidelijkheid zouden krijgen over haar ontwikkeling, hoe ze in elkaar zit en wat haar specifieke behoeftes zijn. De conclusies van dit traject waren duidelijk en verrasten ons niet zozeer, want ze bevestigden eigenlijk een beetje wat wij als ouders al een tijdje vermoedden: Ruth heeft een autismespectrum-stoornis (ASS) en valt daarnaast binnen de categorie van zwakbegaafdheid. Deze combinatie van factoren zorgt ervoor dat Ruth zich langzamer ontwikkelt en op een aantal specifieke gebieden extra ondersteuning nodig heeft. Het betekent ook dat haar hersenen op een andere manier functioneren (neurodivers) en dat wij nu huiswerk hebben: leren haar manier van “zijn” te begrijpen, ermee leren omgaan en ons aan te passen. Een diagnose is aan de ene kant misschien wel even slikken, maar anderzijds geeft het ons wel veel helderheid en inzicht in hoe Ruth in elkaar zit en hoe wij haar beter kunnen ondersteunen en stimuleren. Het zorgde bij ons voor een gemengd gevoel van opluchting en tegelijkertijd zorg. We zijn nu bezig om samen met school en neuropsychologe de beste vormen van support en begeleiding te vinden voor Ruth. We willen haar helpen om binnen haar capaciteiten zo goed mogelijk tot bloei te kunnen komen en tegelijkertijd ervoor zorgen dat ze niet overbelast wordt, maar voldoende ruimte en rust krijgt om lekker zichzelf te zijn. Zouden jullie voor dit proces willen bidden? Het is best even een zoektocht!

Afgelopen maand mochten we weer een aantal dagen genieten van de aanwezigheid van oma uit Nederland! Mijn moeder was dit jaar opnieuw voor een kleine maand in Brazilië en verdeelde haar tijd hier tussen ons en mijn zusje die in een andere staat wat verder in het zuiden van het land woont. We hebben genoten van onze tijd samen!

Bedankt voor jullie betrokkenheid, gebed en support voor ons, ons werk en voor wijkcentrum De Zaaier! We zijn de Heer dankbaar voor een ieder van jullie.

We wensen jullie fijne Paasdagen!

Veel zegen & liefs vanuit São Paulo,

Caio, Dorothee, Mikael & Ruth

In november werd Ruth 7 jaar en dat hebben we uitgebreid gevierd. Ze heeft enorm genoten van haar speciale dag en vooral van het kinderfeestje thuis met vriendjes van school (zie video).

Over geloof, gebed, liefde, acceptatie en een bijbelcommentaar

Dorothee Peres

Het is half 10 in de ochtend en ik loop de trap op naar de bovenste verdieping van wijkcentrum De Zaaier, waar de drukte en het stemgeluid van zo´n 25 kids me al tegemoet komen. De deuren van het wijkcentrum zijn net open en dat betekent dat de kids nu in de grote bovenruimte hun ontbijt krijgen. Zodra ik boven kom, hoor ik één van de tienermeisjes roepen: “Tante Dot, kom hier zitten!” Het is Amanda*, een 12 jarig meisje dat sinds anderhalf jaar meedraait in het programma van wijkcentrum De Zaaier. En opeens raakt het me: ze roept me uit zichzelf, met een glimlach op haar gezicht, om bij haar aan tafel te komen zitten! Dit is een heel ander meisje dan anderhalf jaar geleden: je moet weten dat Amanda vorig jaar haar moeder is verloren aan kanker en ze, precies rond die tijd, naar het wijkcentrum begon te komen. Ze was een heel gesloten, depressief meisje waar we allemaal zorgen om hadden. Ze kwam wel elke dag, maar zat altijd alleen in een hoek, sprak met niemand en een glimlach zag je al helemaal niet… Nu, anderhalf jaar later, zien we Amanda opbloeien! Stukje bij beetje hebben we haar voor ons kunnen winnen en nu merken we dat ze zich veilig voelt, gezien voelt en dat heeft mooie effecten: ze zit met anderen rond de tafels, praat en lacht volop en heeft een paar goede vriendschappen opgebouwt in de afgelopen paar maanden. Wat een verandering, wat is God goed! Amanda is misschien wel ons duidelijkste voorbeeld op dit moment van wat werkelijke aandacht, liefde en acceptatie kan doen, maar er zijn veel meer kinderen en tieners waarin we gaandeweg de verschillen merken en met wie onze relaties zich steeds verder verdiepen. Zo mooi om te zien! We bidden dat ze in de uurtjes dat ze bij ons over de vloer komen, mogen gaan ontdekken dat de bron van deze liefde en acceptatie die ze ervaren binnen het wijkcentrum God zelf is. Dat Hij degene is die hen liefheeft, hoop wil geven en dat Hij een plan heeft met en voor hen dat goed en betrouwbaar is. We wijzen hen daar voortdurend op en bidden dat de zaadjes die we zaaien mogen gaan groeien.

* Fictieve naam

Therapie

Amanda is ook één van de kids die wekelijks therapie doet bij Karina, de christelijke psychologe die part-time meedraait in ons team. Een tijdje terug heb ik jullie al eens iets verteld over Karina en ons verlangen om psychologische hulp en begeleiding te kunnen bieden aan kinderen en ook moeders die dit hard nodig hebben. Karina draait nu twee middagen in de week mee in het wijkcentrum en na een klein jaartje is het gaaf om de positieve resultaten te zien van met name een paar van de tienermeiden die wekelijkse therapie-sessies doen. Ze kijken de hele week uit naar hun tijd met Karina en kunnen bij haar echt hun ei kwijt. Eén van de moeders bedankte ons onlangs onder tranen, omdat ze zo´n groot, positief verschil ziet in haar dochter. Zo mooi! Maar we komen ook gesloten deuren en verharde harten tegen in dit proces: moeders met zulke zware verslavingsproblematiek en bindingen met occultisme, dat ze niet in staat zijn om door te zetten en onze hulp uiteindelijk afslaan of links laten liggen. Zo jammer is dat… We merken dat onze strijd vaak veel verder gaat dan fysieke of emotionele nood, dat we te maken hebben met sterke invloeden en bindingen vanuit de geestelijke wereld. De intensiteit van die geestelijke strijd zorgt ervoor dat we ons soms best wel eens zwaar en uitgeput voelen. Bidt dat de Heer ons steeds opnieuw kracht geeft, dat we de lasten & zorgen werkelijk afleggen bij Hem en dat Hij ons onderscheidingsvermogen geeft en ons leert hoe we moeten omgaan met deze heftige, geestelijke strijd.

Kinderbijbelclub

Wat kan het dan soms verfrissend zijn om bijbelles te geven aan de kleine kids van 7 en 8 jaar. Jonge kinderen zijn vaak zo ontvankelijk en simpel in hun geloof, zo bijzonder om te zien! Ze groeien op in een vreselijk harde en vaak onrechtvaardige omgeving, maken op jonge leeftijd al zoveel narigheid mee, maar als we samen praten over al die dingen, kunnen ze op een hele simpele manier en vol geloof zeggen: “Tante, kunnen we hiervoor bidden?” In de afgelopen maanden, steeds als ik na het bijbelverhaal zeg “We gaan nu bidden…”, staan meerdere kids spontaan op van hun stoel, draaien zich om en gaan geknield voor hun stoeltje zitten voor onze gebedstijd. Een aantal weken geleden, vroeg één van de meisjes of we elkaar allemaal een hand mochten geven om zo samen te bidden. Het is zo mooi om te zien dat deze initiatieven vanuit de groep zelf komen en dat de kids met zulke simpele gebaren laten zien dat ze begrijpen dat God machtig is en dat Hij naar ons luistert. De saamhorigheid in de groep is op deze momenten ontroerend om te zien.

Ik herinner me een ochtend, al een tijdje terug, dat het bijbelverhaal ging over Paulus´ bekering en we praatten over hoe God in staat is zelfs het meest verharde hart te bereiken en veranderen. Dat kunnen ze goed verbinden aan hun eigen leefomgeving en er kwamen allerlei verhalen los over drugsdealers, criminelen en ook (stief)vaders en ooms die hun vrouw en kinderen mishandelen en drugs gebruiken etc. We hebben samen kunnen bidden voor deze mensen die specifiek in hun gedachten kwamen en God gevraagd om hun harten te bereiken en veranderen net zoals Hij deed met Paulus. Dit is een van de dingen die mij het meeste aan mijn hart gaan in mijn gesprekken met de kinderen: ze beleven zoveel narigheid binnen hun gezinnen qua huiselijk geweld, verslaving en de consequenties daarvan. Ze brengen dit voortdurend naar voren als gebedspunt. Bidden jullie mee hiervoor? Bidt specifiek voor Samuel´s vader en Enzo´s stiefvader.

Kinderkamp

In september hebben we het kinderkamp kunnen houden voor de groep 9-11 jarigen. Het werden een paar mooie dagen samen! Je vind een kleine indruk hiervan in onderstaande video.

Daguitje

Ook de jongste groep kids heeft elk jaar een uitje. Een paar weken geleden genoten we samen met hen van een heerlijk dagje zwemmen, eten en spelletjes doen. Het was een succes!

Bijbelcommentaar Numeri

Caio is inmiddels bijna klaar met het schrijven van het bijbelcommentaar op het boek Numeri. Het manuscript moet uiterlijk volgende week opgestuurd worden. Ik heb hem gevraagd zijn gedachten over dit project eens op papier te zetten, hier volgt zijn relaas:

“Ik zat op mijn fiets richting huis, helemaal blij met de tas vol boeken die aan mijn stuur hing. In 2007, toen we nog in Belo Horizonte woonden en bij Jeugd met een Opdracht werkten, begon ik me serieus toe te wijden aan het lezen en bestuderen van de Bijbel. Ik wist op dat moment, dat ik goede kwaliteit studiemateriaal nodig had om de bijbelse tekst beter te kunnen begrijpen. Een logische stap in dit proces was het aanschaffen van bijbelse commentaren, van die boeken die de bijbelse tekst vers voor vers uitleggen. Toen de kans zich voordeed om wat boeken te kunnen kopen, besloot ik om een hele serie bijbelcommentaar op het nieuwe testament aan te schaffen, 20 boeken die nu in een tas aan mijn stuur hingen.

Deze serie bijbelcommentaren werd al jaren geleden vertaald naar het Portugees en hier in Brazilië uitgegeven. De originele versie, in het Engels, werd uitgegeven door InterVarsity Press in the United Kingdom en staat bekend als de Tyndale Commentary Series. Het werk aan de serie begon rond 1960, hij is geschreven door een aantal van de beste Christelijke theologen en experts en richt zich met name op Christelijke voorgangers en dominees. Het werd één van de meest populaire series bijbelcommentaren, wat ertoe leidde dat hij al rond 1980 werd vertaald en uitgegeven hier in Brazilië.

Dit stukje achtergrond helpt misschien om te begrijpen wat ik voelde toen we in 2022 op verlof waren in Nederland en ik de uitnodiging kreeg om mee te schrijven aan de nieuwe editie van het bijbelcommentaar op het boek Numeri van de Tyndale Commentary Series. Er vloog van alles door me heen: blijdschap, enthousiasme, angst, dankbaarheid. Nu, anderhalf jaar later en vele duizenden gelezen en geschreven woorden verder, staan Peter Altmann (samen met wie ik co-auteur ben) en ik bijna op het punt het manuscript af te ronden en op te sturen naar InterVarsity Press. Dit was het langste schrijfproces waar ik tot nu toe aan meegewerkt heb. Er waren vele momenten van blijdschap en enthousiasme om de nieuwe ontdekkingen, en ook voldoening bij het afronden van elk hoofdstuk. Maar er waren ook genoeg momenten van onzekerheid, stress, moeheid en frustratie. Een voortdurend gevoel van wantrouwen met betrekking tot mijn capaciteiten om deze grote taak goed te kunnen volbrengen. Daarnaast worstel ik regelmatig met de vraag wat de waarde is van dit intellectuele werk wanneer ik kijk naar de vele concrete noden die er zijn in de wereld om ons heen, in Brazilië, in de krottenwijken van São Paulo, in de straten rondom wijkcentrum De Zaaier.

Maar als ik terugdenk aan dat moment, in 2007, blij onderweg naar huis met die tas vol bijbelcommentaren, dan geeft dat me een nieuw perspectief op wat ik vandaag de dag doe als werk en bediening. Ik heb de unieke kans om duizenden voorgangers te helpen de bijbelse tekst beter te begrijpen. Deze ondersteuning van voorgangers, heeft uiteindelijk ook effect op duizenden mensen in allerlei gemeentes. Maar voor mij gaat dit intelectuele werk veel verder dan alleen het uitleggen van de bijbelse tekst aan voorgangers en andere geïnteresserden. De ervaringen op het zendingsveld van die blije jongen met die tas boeken aan z´n fietsstuur, zijn gedeelde dagelijkse leven met kinderen en tieners van de straat en uit de krottenwijken van São Paulo, motiveren en dwingen me ertoe om anderen altijd uit te nodigen en uit te dagen tot een leven in overeenstemming met Gods missie in deze wereld, in samenwerking met Hem.  Wie weet zal er op een dag een andere jongeman blij onderweg zijn naar huis, met het nieuwe Numeri bijbelcommentaar in handen, die zich geroepen zal voelen door God om een ander leven te leiden, een leven toegewijd aan Hem, om Zijn afspiegeling te zijn en om te zien naar de meest kwetsbaren in deze wereld.”

Bedankt!

Zo aan het einde van het jaar willen we jullie enorm bedanken voor jullie trouwe ondersteuning, betrokkenheid en gebed voor ons en ons werk. Zonder jullie support zou ons werk hier niet mogelijk zijn, daar zijn we ons heel goed van bewust en we danken de Heer voor een ieder van jullie!

We wensen jullie hele fijne Kerstdagen & een gezegend nieuwjaar!

Lieve groetjes vanuit een zomers São Paulo,

Caio, Dorothee, Mikael & Ruth

Ruth vierde in november haar zesde verjaardag!

Mikael veroverde de oranje band in zijn JiuJitsu lessen!

American pancakes bakken met de tienermeiden! Smullen!

Na verlof weer volop aan het werk

Dorothee Peres

Het is maandagmiddag, terwijl ik druk ben met afwassen en de keuken weer op orde brengen (het middageten is hier in Brazilië altijd de warme hoofdmaaltijd van de dag, dus dat betekent uitgebreid koken!), komt Ruth de keuken in gelopen met haar speelgoed koffertje in de hand: “Mama, ik ga op reis!” Waarop ik enthousiast reageer en haar vraag waar de reis naartoe gaat: “Naar Nederland, mama!” Dit horen we haar regelmatig zeggen sinds onze verloftijd in Nederland afgelopen juli!

Wat hebben we genoten van de maand in Nederland! Het was echt op en top vakantie, heerlijk weer en we hebben zoveel leuke dingen kunnen doen, veel tijd met familie kunnen doorbrengen en samen mooie herinneringen kunnen maken. Wat is Nederland toch leuk in de zomer, zoveel leuke plekjes om te ontdekken, lekker op de fiets. De kids hebben hun hart opgehaald (en wij ook)! Ook was het heel leuk om velen van jullie te kunnen ontmoeten en bij te kunnen praten. We zijn dankbaar voor zo´n mooie verloftijd en voor alle steun en praktische hulp die deze reis mogelijk maakten.

Inmiddels zijn we alweer ruim 2 maanden terug in São Paulo en druk met ons dagelijkse werk, activiteiten en verantwoordelijkheden. Caio is begonnen aan het schrijfproces van niet één, maar twee boeken! Het eerste boek is dat waar we jullie in ons laatste bericht over vertelden, over leviticus, en zal hier in Brazilië uitgegeven worden. Het andere boek betreft een bijbels commentaar op het boek Numeri dat Caio samen zal schrijven met een Amerikaanse theoloog waar hij al een tijd lang goed contact mee heeft en die een soort mentor is voor hem. Caio was al langs de zijlijn betrokken bij dit project als meelezer en om feedback te geven op reeds geschreven stukken tekst. Maar tijdens onze verlofperiode in Nederland, kreeg hij ineens de uitnodiging om co-auteur te worden en zelf een aantal hoofdstukken van dit bijbelcommentaar te schrijven. Hij is erg enthousiast over dit project en de kans om samen met deze mentor-vriend dit boek te schrijven. Het zal uitgegeven worden in Amerika in de reeks Tyndale Commentaries of Old Testament via de uitgeverij IVP (InterVarsity Press).

Naast deze twee grote projecten is Caio regelmatig druk met het voorbereiden van de bijbelstudies voor de jeugd in onze gemeente en andere studies en preken die hij zo nu en dan mag geven. De laatste weken verzucht hij af en toe: “Ik moet nu echt stoppen met het accepteren van nieuwe uitnodigingen, anders heb ik teveel op m´n bordje!” Maar sommige uitnodigingen zijn ook gewoon zulke mooie kansen om een steentje bij te dragen… Zo waren we in september, als gezin, een weekendje naar het kampweekend voor de staf en leidinggevenden van een grote christelijke studentenvereniging (vergelijkbaar met Navigators) die al jarenlang heel gaaf werk verrichten onder studenten aan universiteiten door heel Brazilië. Caio was uitgenodigd om op zaterdag en zondagochtend een uitgebreide studie te geven over Exodus. We hebben genoten van de nieuwe contacten, leuke gesprekken en het leren kennen van weer een ander klein stukje van Gods koninkrijk en gemeente. Wat is het waardevol om zo te kunnen dienen en in het proces zelf ook weer gezegend te worden.

In het afgelopen halve jaar zijn we ook heel intentioneel bezig gegaan met het opbouwen van nieuwe contacten en vriendschappen binnen onze nieuwe gemeente hier in de wijk. We genieten ervan dat de gemeente zo dicht bij huis is en we makkelijk overal bij betrokken kunnen zijn. Naast de serie bijbelstudies die Caio dit jaar geeft aan de jeugd, zijn we inmiddels ook betrokken bij het tienerwerk en zijn we door verschillende jongeren benaderd voor gesprekken, mentorschap en het delen van onze ervaringen met adoptie. Er zijn zoveel open deuren en zoveel leuke beginnende vriendschappen! Zo mocht Caio vanochtend tijdens de tienerdienst in het deel&bid-moment met een jonge tiener praten en bidden die 6 jaar geleden geadopteerd is door een gezin uit de gemeente. Een kort gesprek over hoe het is om geadopteerd te zijn, om te gaan met een heftig verleden en in die paar minuten een diepe connectie kunnen leggen omdat je je in elkaars ervaringen herkent als geadopteerde zoon en adoptievader. Ondertussen had ik een bijzonder gesprek met twee tieners die duidelijk een roeping ervaren in hun leven en die zitten te popelen om de zending in te kunnen gaan. Mooie getuigenissen over hoe God jonge tieners aanraakt uit hele gebroken gezinnen en die nu op zoek zijn naar sturing en discipelschap: Hoe moet ik het allemaal aanpakken? Hoe kan God mij gebruiken? In de fase waarin wij ons nu bevinden, als jong gezin, al wat langer getrouwd stel met jaren ervaring op het zendingsveld, merken we dat veel van de jongelui en jonge stellen toenadering zoeken met een behoefte aan advies, inspiratie en een rolmodel. Weer een hele nieuwe uitdaging voor ons, maar een rol die we graag op ons willen nemen en we bidden dat de Heer onze contacten en wegen leidt tot zegen voor de jongeren die we zo tegenkomen.

Ook het werk binnen wijkcentrum De Zaaier draait op volle toeren. Alhoewel ik maar parttime betrokken ben, geniet ik ervan mijn steentje bij te kunnen dragen en deel te zijn van een team hele gave mensen. Het bijlesprogramma voor de jongste groep kids waar ik nu al ruim een jaar verantwoordelijk voor ben, loopt nog steeds goed en het is leuk om hun vooruitgang te zien. Daarnaast is er op de dag dat ik bijles geef ook altijd bijbelclub voor alle drie de leeftijdsgroepen en ik schiet dan vaak te hulp bij de jongste groep. Met z´n tweeën op een groep van 12 5-8 jarigen is soms nog best een uitdaging, er zitten altijd een paar kinderen tussen waar we onze handen vol aan hebben en die de sfeer van de hele groep beïnvloeden. We zien dan elke keer weer dat de kinderen die superdruk zijn, heel dwars en met veel gedragsproblemen, juist de kinderen zijn die schreeuwen om liefde en aandacht. Ze maken in hun jonge leventje al zoveel heftige dingen mee! Pyetro, één van onze mega drukke jongetjes, was een tijdje terug bijna niet te handhaven in de groep. Toen zijn we begonnen om hem heel gericht aandacht, geduld en liefde te geven, hem op schoot te nemen en hem tegelijkertijd wel rustig terecht te wijzen wanneer dat nodig was. En nu, na een paar maanden stug volhouden, zien we hem langzaam veranderen: de agressie raakt steeds meer op de achtergrond en zodra hij de ruimte binnenkomt hangt hij om onze nek. Zelfs het bijbelverhaal kan hij nu meestal helemaal uitzitten, op mijn schoot weliswaar, en de helft van de tijd half op z´n kop hangend (het moet wel interessant blijven natuurlijk ;), maar dit is al een hele overwinning!

Elke week tijdens bijbelclub hebben we gebedstijd met de kids en mogen ze één voor één naar voren komen om voor een specifiek onderwerp te bidden. Het is zo leuk om te zien hoe ze hier steeds vrijer in worden en uitzien naar het kwartiertje bidden. Wanneer we dan bidden en praten over onderwerpen als kinderen die honger lijden, ziek zijn, mensen die verslaafd zijn of op straat wonen, dan horen we veel heftige verhalen en opmerkingen van de kids over hun eigen leefomgeving en families. “Tante, mijn vader gebruik nog steeds drugs, kunnen we voor hem bidden?” “Oh die van mij ook! Hij zat een tijd in de gevangenis en we hoopten dat toen hij vrij kwam, hij zou stoppen met de drugs, maar hij gaat er gewoon mee door…” Dat zijn gesprekken en ervaringen die kleine jongens van 6 niet zouden moeten hebben! Bid je mee voor de harten & levens van deze jonge kids? Dat God ze beschermt en ze Zijn liefde mogen ervaren!

In juli werden de jaarlijkse kinder- en tienerkampen weer gehouden! Hier is een korte indruk van deze geweldige dagen!

Sinds een aantal maanden is ons team van wijkcentrum De Zaaier weer wat verder uitgebreid. We hebben nu full time een hele fijne sociaal werkster in het team die zich helemaal toelegt op het contact met en de begeleiding van de gezinnen van de kinderen die bij ons over de vloer komen. In totaal zijn dat zo´n 45 gezinnen! Vilma werkt al jarenlang als sociaal werkster onder de armere bevolking hier in de stad en heeft veel ervaring met het werken met mensen op straat, in de jeugdgevangenis, in krottenwijken en in wijkcentra, ze is dus een geweldige aanwinst voor ons team! Ze is gaandeweg bezig om alle gezinnen van wat dichterbij te leren kennen, heeft regelmatig gesprekken met de moeders en gaat na wat hun situatie, behoeftes en problemen zijn. Ook legt ze de brug naar de scholen waar de kids naartoe gaan en helpt ze de ouders om bij de gemeente en de overheid datgene waar ze volgens de wet recht op hebben, qua hulp en ondersteuning, aan te vragen en rond te krijgen.

Vilma en Karina tijdens een workshop voor moeders en therapie met de kids.

Sinds een aantal weken hebben we daarnaast ook een christelijke psychologe die een middag in de week op vrijwillige basis een paar van de kinderen begeleidt. Heel bijzonder en enorm hard nodig! Karina heeft ook al veel ervaring in zending en in het werken met de armere bevolking en samen met Vilma heeft ze een lijstje gemaakt van de kinderen en tieners die het hardste psychologische begeleiding nodig hebben. En dat zijn er nogal wat! Helaas heeft Karina, naast haar betaalde werk, op dit moment maar één middag de tijd om te dienen binnen het wijkcentrum. We zouden haar heel graag 3 of 4 middagen in de week in het wijkcentrum zien, maar om dat mogelijk te maken zouden we haar een vergoeding moeten kunnen geven en met het krappe budget van wijkcentrum De Zaaier gaat dat op dit moment helaas niet lukken. Karina begeleidt nu 4 kinderen op die ene middag in de week, met 4 middagen kom je dus op zo´n 16 kinderen. Er staan nu zo´n 20 kinderen op de wachtlijst die echt behoefte hebben aan psychologische begeleiding. Onze uitdaging is nu om mensen te vinden die bereid zijn om dit specifieke doel maandelijks financieel te ondersteunen, zodat we Karina kunnen helpen om meer tijd te kunnen geven aan wijkcentrum De Zaaier. Mocht je meer willen weten of ons hiermee graag willen helpen, neem dan contact met ons op (dot_wop@hotmail.com)!

Lieve groetjes vanuit São Paulo!