Maand: juni 2026

Tienerkamp 2026

Terwijl we druk zijn met het afronden van het eerste semester van het (school)jaar en al bezig zijn met een aantal voorbereidingen voor onze verloftijd in Nederland die nu snel dichterbij komt, is hier ook nog even een update over wat we hier de afgelopen paar maanden allemaal hebben beleefd. In onze laatste blogpost vertelde ik al over het tienerkamp dat we aan het plannen waren en waarbij we God´s zorg en voorziening zo bijzonder mochten ervaren. Inmiddels liggen de kampdagen alweer een tijdje achter ons, maar wat hebben we mooie, betekenisvolle dagen mogen hebben samen met de tieners!

Het thema was dit jaar gebaseerd op Johannes 1:12 – “Maar allen die Hem wél aanvaard hebben en geloven in zijn Naam, heeft Hij het recht gegeven kinderen van God te worden.” Onze identiteit als kinderen van God, wie Hij zegt dat we zijn (in tegenstelling tot wat we van anderen om ons heen misschien horen) en hoe deze identiteit vervolgens onze handel & wandel beïnvloedt en vormgeeft. Al op kampdag 1 doken we gelijk volop het thema in met een heftige eerste activiteit, waarbij alle tieners een paar kartonnen bordjes om hun hals kregen gehangen met daarop allerlei negatieve, nare uitingen en scheldwoorden waarvan we weten dat ze die door anderen naar zich toe geslingerd krijgen. “Nietsnut”, “stommeling”, “Het wordt nooit wat met jou!”, “Niemand vindt jou leuk”, “Idioot”, “Dommerd”, “Lafaard” en nog meer soortgelijke kreten. Een heel confronterend moment, zowel voor de tieners, die duidelijk aangedaan waren, als ook voor ons als leiding. Ik stond met tranen in mijn ogen te kijken naar de groep waardevolle tieners met die grote leugens rond hun hals. Vilma, de sociaal werkster, stond naast me en zei geëmotioneerd: “Dit is helemaal niet zoals ik hen zie! Ik zie zoveel meer, en zoveel moois in hen als ik naar ze kijk!” Alan leidde de groep vervolgens in een stukje zelfreflectie en sprak met hen over hoe we in ons leven soms leugens die anderen over ons uitspreken toelaten in ons hart, accepteren als waarheid, hoe we die dingen met ons meedragen en hoe dit ons kan neerdrukken en negatief kan beïnvloeden. En dat het leugens zijn! God kijkt heel anders naar ons, we zijn geschapen naar Zijn beeld en de identiteit die we in Hem mogen vinden is een compleet ander verhaal! Vervolgens hebben we de 3 daarop volgende kampdagen gebruikt om dieper te gaan in het ontdekken van wie we mogen zijn in God, hoe Hij ons ziet en hoe Zijn waarheid over ons leven en wie we zijn ons vrijmaakt, ons heelt en ons doel en zin geeft.

Een van de mooiste momenten was de avond dat we met z´n allen in een grote kring zaten tijdens de Bijbelse overdenking en we de tieners verrasten met een persoonlijk ingesproken boodschap van hun moeder of vader die we 1 voor 1 afspeelden in de groep. Wat waren ze verrast en geëmotioneerd! Voor sommigen van hen denk ik dat het liefdevolle en bevestigende woorden waren die ze niet vaak, of misschien wel nog nooit eerder, gehoord hadden van hun ouders. Het werd een heel bijzonder uurtje samen! Het was ook heel mooi om te zien hoe blij ze waren voor elkaar en hoe ze elkaar in de arm namen, omhelsden en steunden te midden van de tranen en emoties. Ook de jongens! Dan zie je hoe diep hun onderlinge band en vriendschappen al gegroeid zijn en hoe ze zichzelf durven te zijn en elkaar vertrouwen. Gaaf is dat!

Dat is zowiezo iets dat me echt opviel dit jaar tijdens kamp: Het was grotendeels precies dezelfde groep tieners als vorig jaar. Maar waar we vorig jaar nog echt moesten knokken om kliekjes en groepjes gedrag te doorbreken, zien we dit jaar dat alle barrieres tussen de tieners weg zijn. Ze zijn een hechte groep geworden met steeds betere, diepere vriendschappen onderling en dat is geweldig om te zien! Toen op de laatste dag bekend werd gemaakt welke groep dit jaar de grote winnaar was, zag ik Isaac (één van de jongens die tot vorig jaar een hele harde, agressieve jongen was die altijd ruzie zocht en anderen uitdaagde) die in de winnende groep zat, direct opstaan om naar de jongens in de verliezende groep te lopen en hen te omhelzen en te troosten! Hij was oprecht begaan met hun verlies en wilde even zeker weten dat ze wisten dat ze het ook goed gedaan hadden en dat hij trots op ze was. Ik kon mijn ogen niet geloven haha! Tegelijkertijd zag ik één van de oudere jongens in de verliezende groep opstaan om Enzo een omhelzing te geven. Enzo is één van de meest onzekere, verlegen jongens in de groep. Hij komt uit een heel arm, problematisch gezin en heeft ernstige leerproblemen waardoor hij op 14 jarige leeftijd nog altijd niet kan lezen of schrijven. Hij voelt zich vaak minder hierdoor en was altijd erg teruggetrokken, ook al komt hij al twee jaar lang trouw naar het wijkcentrum. Een tijdlang lieten de anderen hem enigzins links liggen, ze wisten misschien ook niet zo goed hoe ze vriendschap konden opbouwen met hem. Maar dit jaar zien we hem veranderen en opbloeien. De anderen betrekken hem nu overal bij, kletsen honderuit tegen hem en zo nu en dan horen we nu ook zijn stem ineens! Dat hij dit jaar tijdens kamp precies in de winnende groep zat was natuurlijk prachtig om te zien! Hij was helemaal happy en het was mooi om te zien hoe blij de andere jongens waren voor hem en hoe ze hem dit lieten zien. Al met al waren het mooie dagen vol blijdschap, vriendschap, Gods aanwezigheid en een hoop lol. Wat zijn het kostbare jonge levens en wat verlangen we ernaar om elk van hen stappen te zien zetten met God. Sommigen zijn hierin al goed onderweg, anderen staan nog aan het begin. Bidt je mee dat God hen vasthoudt en steeds weer naar zich toetrekt?

Actie & praktische support voor het wijkcentrum

Temidden van de financiële zorgen rondom wijkcentrum De Zaaier mogen we God aan het werk zien en dat gaat soms op hele praktische manieren. Zo werden we een tijdje terug benaderd door een grote baptisten gemeente die graag hun steentje wilden bijdragen aan het wijkcentrum. Ze voerden een maand lang actie om geld in te zamelen en kwamen vervolgens met 60 man een hele zaterdag allerlei klusjes doen in het wijkcentrum! Van speelgoed schoonmaken, tot de bibliotheek herorganiseren, tot het opknappen van de WC´s, nieuwe pannen, bestek en keukengerei, het verven van heel wat muren en zelfs de grond van ons speeltuintje in de achtertuin kreeg een kersverse, kleurrijke beschildering! Wat een zegen en wat een bemoediging voor ons als team om zoveel enthousiaste, jonge mensen samen te zien komen om het werk te ondersteunen.

Lesgeven theologische cursus

Caio mocht in maart/april een serie theologie lessen geven aan een groep studenten van een nieuwe theologie cursus die gestart is in een grote, bekende gemeente hier in São Paulo. Het is een twee jarige cursus en elke maand is er een andere spreker en een nieuw thema dat bestudeerd wordt. Hij was uitgenodigd om les te geven over hoe de Hebreeuwse Bijbel historisch gezien tot stand is gekomen en heeft genoten van vier lange, intensieve lesavonden met een leuke, geïnteresseerde groep mensen. Het was een hele positieve ervaring en ze zijn al bezig om hem voor volgend jaar nog een keer in te plannen voor een tweede serie lessen over een ander thema.

Pasen in het wijkcentrum

Pasen vieren met mijn groepje 7 en 8 jarigen in het wijkcentrum! Elkaars voeten wassen, van Jezus leren om elkaar te dienen en samen avondmaal vieren, samen rond Gods tafel. Kleine Davi schoof er prompt nog een extra stoel bij in de kring: “die is voor Jezus” zei hij met een glimlach!

Verloftijd & gezondheid Dorothee

Onze reis naar Nederland komt nu snel dichterbij en we zijn al druk bezig met het opzetten van een agenda en wat afspraken hier en daar om mensen te ontmoeten en wat meer te delen over ons werk en leven hier in Brazilië. Onze zondagochtenden zijn inmiddels al gevuld met afspraken, maar we hebben nog tijd en ruimte op andere dagen van de week, dus mocht je het leuk vinden ons uit te nodigen neem dan even contact op. (Email: dot_wop@hotmail.com WhatsApp: 55 11 99737 2208) We hopen op 5 juli in het Eykpunt in Utrecht te zijn, op 12 juli in de vergadering in Zaandijk en op 19 juli in de vergadering Voorburg. Meer info over een supportersmiddag volgt binnenkort.

Iets waar we graag jullie gebed voor willen vragen, is mijn gezondheid. Ik kamp sinds eind januari met veel pijn in mijn linker heup en been, en bij tijde ook mijn onderrug. Na wat onderzoeken ben ik erachter dat ik rondloop met twee hernia´s en een flink nare spierontsteking in mijn linker heup. Ik ben nu al een tijdlang bezig met fysiotherapie en ontstekingsremmende pijnmedicatie, maar het is allemaal niet zo maar 1,2,3 op te lossen helaas. De laatste weken probeer ik heel rustigaan te doen in de hoop dat mijn lichaam zich toch enigzins herstelt voordat we voor 12 uur in een vliegtuig stappen. Daar zie ik wel een beetje tegenop kun je je misschien voorstellen! Bidden jullie mee dat de pijn weg mag trekken en ik weer beter kan functioneren tegen de tijd dat we op reis gaan?

Een paar weken geleden won Mikael met zijn school-voetbalteam de eerste plek in de jaarlijkse, regionale competitie zaalvoetbal tegen andere scholen uit de regio! Geweldig!

Ruth is in de afgelopen maanden goed vooruit gegaan in haar ontwikkeling en kan inmiddels de eerste, simpele leesboekjes zelf lezen! Een grote verovering, we zijn trots op haar!

We zijn dankbaar voor jullie betrokkenheid, gebed & ondersteuning voor ons en wijkcentrum De Zaaier! Zo de Heer wil, tot snel!

Lieve groetjes en veel zegen,

Caio, Dorothee, Mikael & Ruth

Dagelijkse activiteiten binnen wijkcentrum De Zaaier